สายพานลำเลียงยางกันไฟ

ผ่านการทดสอบเปลวไฟจากตะเกียงแอลกอฮอล์ โดยมีระยะเวลาการลุกไหม้เฉลี่ยไม่เกิน 60 วินาที สำหรับชิ้นงานที่มีความหนาเต็มจำนวน 3 ชิ้น หลังจากนำเปลวไฟออก และไม่มีการลุกไหม้ซ้ำเกิดขึ้นในการทดสอบแต่ละครั้ง

ค่าความต้านทานพื้นผิวไม่เกิน 3×10⁸ โอห์ม ช่วยให้ประจุไฟฟ้าสถิตกระจายตัวได้อย่างรวดเร็วเพื่อป้องกันการสะสม

โดยทั่วไปแล้วชั้นเคลือบจะมีแรงดึงไม่น้อยกว่า 10 MPa และการยืดตัวเมื่อขาดไม่น้อยกว่า 350% ซึ่งรับประกันความทนทานในระหว่างการลำเลียงวัสดุ

โดยทั่วไปทำจากผ้าฝ้าย ผ้าไนลอน (NN) ผ้าโพลีเอสเตอร์ (EP) หรือผ้าผสม ผ่านกระบวนการรีด การขึ้นรูป และการวัลคาไนซ์

ผสมสารหน่วงไฟ (เช่น คลอริเนตพาราฟิน แอนติโมนีไตรออกไซด์) และผงคาร์บอนแบล็ก เพื่อให้ได้ความสมดุลระหว่างความแข็งแรงเชิงกลและความต้านทานต่อเปลวไฟ พร้อมคุณสมบัติป้องกันไฟฟ้าสถิต

แบ่งประเภทตามความแข็งแรงเป็นเกรดต่างๆ เช่น 680 N/mm, 800 N/mm และ 1000 N/mm โดยมีขนาดความกว้างของสายพานตั้งแต่ 500 มม. จนถึง 1600 มม. และมากกว่านั้น

โดยหลักแล้วใช้สำหรับการลำเลียงวัสดุจำนวนมาก เช่น ถ่านหิน แร่ และผง ในสายการลำเลียงถ่านหินบนพื้นผิว โรงไฟฟ้า ท่าเรือ และโรงงานเคมีทั่วไป

แตกต่างจาก "สายพานลำเลียงกันไฟสำหรับใช้ในเหมือง" ที่ออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับเหมืองถ่านหินใต้ดิน (ซึ่งต้องเป็นไปตามมาตรฐานที่เข้มงวดกว่า เช่น MT914 หรือ GB/T 21352) สายพานลำเลียงกันไฟมาตรฐานทั่วไปนั้นห้ามใช้โดยตรงในพื้นที่เหมืองถ่านหินใต้ดินที่มีอันตรายจากการระเบิดของก๊าซและฝุ่นถ่านหิน การเลือกใช้ต้องเป็นไปตามข้อกำหนดด้านความปลอดภัยเฉพาะ

รองรับการต่อแบบกลไก การวัลคาไนซ์เย็น และการวัลคาไนซ์ร้อน โดยในบรรดาวิธีเหล่านี้ การวัลคาไนซ์ร้อนให้ความแข็งแรงของรอยต่อสูงสุด สามารถรับแรงดึงได้ถึง 90% ของความแข็งแรงของสายพาน